مجازاتى تعيين كرده است كه كفارهء روزه است . « 1 » ب - در حديثى مىخوانيم : مَنْ عَلِمَ وَ عَمِلَ بِما عَلِمَ وَرَّثَهُ مالَمْ يَعْلَمْ ؛ آن كس كه دانشى فراگيرد و به آن عمل كند خداوند علمى را كه نياموخته است به او مىدهد . فيض مىفرمايد : مَثَل كسى كه به دانش خود عمل مىكند مانند كسى است كه درتاريكى به كمك چراغ راه مىپيمايد ، هر مقدار از مسافت راكه طىّ كند بخش ديگرى از راه براى او روشن و مشخص مىشود ، بنابراين پيمودن هر بخش از راه سبب روشن شدن بخش بعدى است . علم به منزلهء چراغ و عمل به منزلهء پيمودن راه است . « 2 » ج : امام باقر عليه السلام مىفرمايد : احَبُّ الاعمالِ الَى اللّهِ ما دَاومَ الْعَبْدُ عَلَيْهِ وَ انْ قَلَّ ؛ محبوب‌ترين كارها نزد خداوند ، عملى است كه بنده او ( انسان ) آن را به صورت مداوم انجام دهد ، هر چند اندك باشد . فيض عبادت اندك همراه با مداومت را بهتر از عبادت زياد بدون مواظبت بر آداب و شرايط آن مىداند و فلسفهء اين مطلب را تأثير بيشتر عبادت مستمّر بر روح انسان مىشمرد . آن‌گاه مىافزايد : مثال آن ريختن قطره‌هاى آب به صورت مستمّر و پشت سر هم بر يك زمين است كه در آن ، ايجاد حفره مىكند ، هر چند آن زمين سخت و محكم باشد . امّا اگر همين مقدار آب را يك دفعه يا در چند دفعه جدا از هم ، بر اين

--> ( 1 ) . الوافى ، ج 1 ، ص 267 و 268 . ( 2 ) . همان ، ص 10 .